Naar Goya, ...
Je steekt scherp af,
Zo zittend op de horizon,
Als bij Goya.
En ik een raar gedrocht,
Wat in mijn haar ooit vlechten vlocht,
En poppen in de lucht,
Niet meer die onschuld.
Nu liggend op mijn rug,
Een naakte Maya
Ik draai het om.
Als ik eens op jouw schouders klom,
Dan keek ik over je heen.